ขยับปีก..ฉีกฟ้า..มุ่งฝ่าฝัน
แสงสุริยัน..สวยงาม..ในยามเช้า
ท่องแดนทุ่ง..นภา..ดาราพราว
ติดปีกก้าว..สู่ฝัน..บนชั้นฟ้า

ไม่รู้ทิศ..รู้ทาง..โลกกว้างใหญ่
บินเข้าไป..ฝ่าลมหนาว..เศร้านักหนา
พายุแรง..ปีกช้ำ..แทบโรยรา
ฝ่าหมอกหนา..หัวใจ..ใกล้อ่อนแรง

ช่างโดดเดี่ยว..บินไป..อย่างไร้คู่
จากเช้าตรู่..จนตะวัน..ใกล้ยอแสง
เกาะตะคบ..กิ่งไม้..อย่างอ่อนแรง
น้ำตาแห่ง..ความเสียใจ..ไหลออกมา

โพ้นทะเล..กว้างใหญ่..ไกลจริงหนอ
เจ้านกน้อย..ไม่รั้งรอ..มุ่งฟันฝ่า
มองไม่เห็น..ฝั่งฝัน..ไม่นำพา
บินถลา..มุ่งไป..ในฉับพลัน

มองหาฝั่ง..ฟากฝัน..ปลายสายรุ้ง
ค่อยค่อยพยุง..ปีกไป..ใจหมายมั่น
กลับหมดแรง..ตกลงไป..ในทันควัน
ทิ้งฟากฝัน..จบสิ้นไป..ในทะเล...





ค่ำคืน ฉันยืนอนู่เดียวดาย
เหลียวมองรอบกาย มิวายจะหวาดกลัว
มองนภามืดมัว สลัวเย็นย่ำ
ค่ำคืนเอ๋ย

ยามนภาคล้ำไปใกล้ค่ำ
ยินเสียงร่ำคำบอก เจ้าช่อไม้ดอกเอ๋ย
เจ้าดอกขจร นกขมิ้นเหลืองอ่อน
ค่ำแล้วจะนอนไหนเอย เล่านกเอย

อกฉัน ทุกวันเฝ้าอาวรณ์
เหมือนคนพเนจร ฉันนอนไม่หลับเลย
หนาว พระพายพัดเชย
อกเอ๋ยหนาวสั่น สุดบั่นทอน

ยามนี้เราหลงทางกลางค่ำ
ยินเสียงร่ำ คำบอก เจ้าช่อไม้ดอกเอ๋ย
เจ้าดอกขจร
ฉันร่อนเร่พเนจร ไม่รู้จะนอนไหนเอย เอ๋ยโอ้หัวอกเอย

บ้านใดหรือจะเอ็นดู
รับรองอุ้มชู เลี้ยงดูให้หลับนอน
นกขมิ้นเหลืองอ่อน
ค่ำไหนนอนนั่น อกฉันหมอง

ทนระกำ ช้ำใจยามค่ำ
ยินเสียงร่ำน้ำตก โอ้หัวอกเอีย
อกโอ้อาวนณ์ ฉันไม่คู่ร่วมคอน
ต้องฝืนนอนหนาวเอย โอ้หัวอกเอย

เมื่อมอง หมายปองก็แลเห็น
หวิวในใจเต้น เหมือนเป็นเพียงแต่มอง
เหมือนพบรังจะครอง
แต่หมองเกรงที่ หวั่นจะมีเจ้าของ
ฟังสำเนียง เสียงเพลงครวญคร่ำ
ใจหนอร่ำ คำบอก เจ้าช่อไม้ดอกเอ๋ย
เจ้าดอกขจร นกขมิ้นเหลืองอ่อน
ค่ำนี้จะนอนไหนเอย นอนที่นี้เอย

ก็มีหลายอย่าง มั่ยรู้เหมือนกัน ดนตรีไทย จงเจริญ ผู้ชาย (อิอิ ชอบมากเป็นพิเศษ) .vanity-bar div div {background:url()!important ;border:none}#user-links img {display: none} #user-links a {list-style:url(http://www.pixnice.com/upload/files/lnnelytyz5oggg1omjnh.gif) inside;display:list-item}

อะไรก็ได้ที่เป็นเรื่องผี(เกาหัว ขำๆน่ะ)

ละคร, หนังและอื่นๆ

มั่ยรู้มั่ยเคยอ่าน ปกติจะออกไปแรด

เอ้ย เที่ยวกะเพื่อนๆมากก่า

อารัยจะเกิดก้อหั้ยมัยเกิด ตัวเรานั้นมั่ยสามารถที่จะห้ามมันด้าย เพราะเรามั่ยอาจจะรู้ได้ว่า อนาคตนั้นจะเป็นเช่นรัย และจะลงเอยแบบหนัย รู้แต่เพียงว่าตอนนี้ เวลานี้ วันนี้จงทำทุกๆอย่างหั้ยดีที่สุด มั่ยว่าจะเป็น เมื่อหรั่ย ที่หนัย อย่างรัย และทำเพื่อครัย


จริงๆ แล้วเดินคนเดียวก็ได้

จริงๆ แล้วหัวใจไม่ใช่ช่างเหงา

จริงๆ แล้วชีวิตไม่ได้เป็นสีเทา

จริงๆ แล้วยังฮัมเพลงเบาๆ ได้ทุกวัน


จริงๆ แล้วรักตัวเองก็เป็น

จริงๆ แล้วคืนวันก็สวยงาม เช่น ความฝัน

จริงๆ แล้วก็อยู่ได้ แม้ไม่มีรักผูกพัน

แต่จริงๆ แล้ว ถ้ามีเธออยู่ด้วยกัน

...ทุกอย่างคงดีกว่าที่ดี


เดินคนเดียวได้ แต่อยากเดินกับเธอ
ความสุขคงล้นเอ่อ ถ้ามีเธอดูแลนั่นนี่
ฮัมเพลงด้วยกัน แบ่งปันทุกความรู้สึกที่มี
บอกรักตัวเองอาจอุ่นดี --
แต่คงน้อยกว่าที่...เธอบอกรักมา

การเดินคนเดียวได้ (อย่างมีความสุข)
เป็นเรื่องที่ดีนะคะ
และการรักตัวเองเป็น
ก็เป็นเรื่องที่ดีอีกเหมือนกัน
แต่เมื่อวันหนึ่ง ได้มีอีกคนมาเดินด้วย
แล้วร่วมแบ่งปัน แลกเปลี่ยนความรักดีๆ

จึงได้เรียนรู้ว่า...

สิ่งที่ดีไม่แพ้การที่เรา

คอยรักและดูแลตัวเอง


ก็คือการมีอีกคนมาคอยรัก

...และดูแลเรา...นั่นเอง







สองคน...
อุ่นใจกว่าหนึ่งคน
สองคน...
เหงาน้อยกว่าหนึ่งคน